Een tijdje geleden schreef ik een blog over waarom een goede huidverzorging zo belangrijk voor mij is. Ik heb het toen al even kort gehad over een nare periode uit mijn leven: mijn burnout. Een periode waarvan ik blij ben dat het achter mij ligt, maar waar ik op dit moment ook veel baat bij heb. (waarschuwing: dit wordt een lang verhaal!)

Stress en ontspanning

Het zal je vast niet zijn ontgaan dat je op mijn blog ook regelmatig een post aantreft die te maken heeft met stress of ontspanning (of allebei). Zo heb ik eens uitgezocht welk effect stress heeft op je huid, omdat dat vanuit mijn eigen ervaring ook nogal heftig was, en ben ik op zoek gegaan naar manieren om te ontspannen.

Wat die onderwerpen doen op een beautyblog heeft alles met mijn burnout te maken, en met het effect dat die periode op mijn huid had. Als je van veel stress een heel slechte huid krijgt, moet het omgekeerde ook kunnen, toch? Met voldoende ontspanning en plezierige activiteiten zou je dat ook weer in balans moeten kunnen krijgen. 

Mijn burnout

Mijn eigen burnout was dus geen pretje, maar als ik het achteraf bekijk zat het er eigenlijk al wel een tijdje aan te komen. Ik ben erg perfectionistisch van mezelf, had een drukke en veeleisende baan, kocht mijn eerste huis en had een vriend die autistisch was. Ik werkte veel over en moest dan racen om op tijd thuis te zijn voor er spullen werden geleverd, moest ’s avonds klussen want de huur was al opgezegd, en mijn vriend begreep me niet (en ik hem ook niet). 

In die periode werd ik steeds prikkelbaarder, ik kon van niemand meer iets hebben, wilde niemand meer zien of spreken en werkte me een slag in de rondte. Ik nam te weinig rust (want het huis moest ook af en vrij nemen ging niet), waardoor ik meer fouten ging maken die ik van mijn perfectionistische zelf niet zo maar kon laten liggen. Zo kwam er dus nog allerlei herstelwerk bovenop waardoor ik het nog drukker had, en uiteindelijk barstte de bom. Na een avondje voetbal kijken bij een collega wilde ik terug naar huis fietsen, en bleek dat mijn fiets was gestolen. Bam. En dat was de druppel. Ik sliep die nacht niet, heb door de woonkamer lopen ijsberen, tegen de muren gescholden en tegen de meubels geschopt en ben uiteindelijk in huilen uitgebarsten. Ik was op.

De volgende dag heb ik me ziek gemeld op het werk en ben tot aan het weekend thuis gebleven. Maandag stapte ik vol goede moed in de bus, maar toen ik aankwam bij het kantoor ging het niet. Ik bleef maar huilen, trilde over mijn hele lijf en kreeg niets gedaan. Terug naar huis dan maar en een afspraak bij de dokter. Die constateerde al snel burnout. 

Een slechte huid

Natuurlijk zie je achteraf wel dat er tekenen waren  en dat je eigenlijk al veel eerder iets had moeten doen. Een van de dingen die mij het meest is bijgebleven is dat mijn huid echt vreselijk was – waar ik dan weer nog meer stress van kreeg. Ik had veel last van pukkeltjes, en dan niet die kleine dingetjes met zo’n wit puntje, maar echt flinke ontstekingen, rode bulten waar nooit een kopje op kwam maar die wel flink rood (en groot!) werden en zeer deden. Ze zaten vooral rond mijn kaken en bovenin mijn nek, waardoor ik ze met het borstelen van mijn haar altijd tegenkwam.

Ik probeerde ze weg te moffelen met make-up en droeg flink wat foundation en poeder. Maar door alle stress en vermoeidheid haalde ik die er niet af aan het einde van de dag. Het gevolg: nog meer pukkeltjes en een slechte, vermoeide huid. Uiteindelijk werd het een zenuwtrekje om eraan te krabben en dat maakte het natuurlijk alleen maar nog erger. 

Huidverbetering

Het heeft heel lang geduurd voor ik de puntjes met elkaar verbonden had. Door de stress kreeg ik meer last van pukkeltjes, die ook weer meer stress opleverden. Daarbij kwam dat ik eraan ging zitten (want: pukkeltje moet je uitknijpen) en dat ik mezelf uiteindelijk niet goed meer verzorgde. En dat hield niet op bij gaan slapen met make-up op. Ik at ook slecht, veel junk food omdat ik niet de tijd en de energie had om te koken, en soms at ik gewoon helemaal niet.

Pas nadat ik helemaal hersteld was van mijn burnout kon ik daar allemaal aan gaan werken. Want je hebt een lange weg te gaan als je eenmaal op je snuit gaat. Ik heb daarna drie psychologen versleten, en pas bij de derde had ik iemand met wie het goed klikte, die lekker praktisch was en met de juiste dingen kon aangeven om mezelf weer uit dat gat te trekken. Ik begon weer wat beter te eten, maakte wandelingen in het park en gooide al die make-up de deur uit.

Mijn huid bleef nog lang een moeilijk punt en daar heb ik uiteindelijk hulp bij gezocht. Bij Vital, een kliniek die zich specialiseert in de behandeling van acne, hebben ze mij hiermee geholpen. Dure behandelingen voor mijn bescheiden budget, maar wel heel effectief en ik ben nog steeds heel blij dat ik dat heb gedaan. Toen mijn huid eenmaal wat opgeknapt was, ik een nieuwe, rustigere baan vond en de pukkeltjes wegbleven heb ik pas bedacht dat het allemaal met elkaar te maken had.

Een gezonde huid

Inmiddels gaat alles weer prima en heb ik geleerd om goed op mijn energieniveau te letten. Gaat het niet goed en wordt ik moe en gestresst, dan volgt er een timeout: even helemaal niets doen. En me realiseren dat de wereld dan niet instort. Mijn huid is een goede indicator: verschijnen er weer rode plekken, pukkeltjes of ontstekingen, dan ga ik de verkeerde kant op. 

De uitdaging is dus om dingen te doen, tussendoor, ter ontspanning, zodat de balans tussen stress en ontspanning goed blijft. En zodat mijn huid gezond en mooi blijft.

En zo komen de stukjes over relaxen, fijne dingen doen, ontspanning en plezier op mijn blog! Het zijn dingen die je niet zo op je huid kunt smeren, maar die dus echt wel heel belangrijk zijn voor je innerlijke en je uiterlijke gezondheid. En daarom heeft mijn blog dus een plekje voor dingen die ervoor kunnen zorgen dat jij lekker in je vel zit. Want goed van binnen is ook goed van buiten. 

Oef, nou, het is een heel verhaal geworden, maar ik moest het toch even kwijt! Dit zijn van die dingen waarvan ik me soms ineens bedenk waarom ik nu ben wie ik ben, en welke mooie dingen er eigenlijk zijn gebeurt die ik misschien wel helemaal niet had gehad of gedaan als er niet iets vervelends aan vooraf was gegaan. Zo zie je maar: alles heeft zo zijn doel, ook al zie je het niet op het moment zelf. 

Voor iedereen die nu door een moeilijke of vervelende periode gaat: neem je rust, blijf ademen en calm down. Het komt uiteindelijk allemaal goed. 


Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: